تبليغاتX
(ساز , هنر , آواز)

(ساز , هنر , آواز)

آموزش گیتار (فلامنکو,کلاسیک,پاپ) _ ادبیات ایران وجهان(شعر , طنز , داستان) و هنر

                   بهونه                    

                                  

هَمِه میگن تو مَنو دوست نداری هَمه اَشون پُشتِ سَر ِتو بَد مِیگن

 

نَمیدونن تو اَز آسِمون میای  خودشِون اَهل ِ یه  دُنیا ی  دِیگن

 

هَمه میگن اِسمِش تو با منی توی قلب تو یه کَم جا ندارَم

 

روی اِسم تو بایَد خَط  بکِشَم برم و چشمات و تنها بذارم

 

نَمیدونن  تو  بَهونه ِی  مَنی  نمیدونن  تو بَهونه ِی مَنی

 

نَمیدونن تو اَز آسِمون مِیای نِمیدونن کِه تو دِل نمیشکنی

 

تو رو با خیلی ها دیدَن هَمه اَشون  هَمه میگن بی وَفا ای میکنی

 

به مَنم مِیگن داری مُحَبَت و اَز چشای اُون گِدائی میکنی

 

اُونا  اَز چشای تو بی خَبَرَن  نَمیدونن کِه نِگات نَفس داره

 

اُونا غافِلاٌ  کِه چشم ِروشَنِت توی نور ِماه ِنُقرِه دَست داره

 

نَمیدونن  تو  بَهونه ِی  مَنی  نمیدونن  تو بَهونه ِی مَنی

 

نَمیدونن تو اَز آسِمون مِیای نِمیدونن کِه تو دِل نمیشکنی

 

هَمِه میخوان کِه اَزت  دَست بکِشَم هَمه اَشون بهم مِیگن دِیونهِ ای

 

نَمیدونن  تو  بَهونه ِی  مَنی   معنی  شعر ای  عاشقونمی

 

 نمیدونن  تو بَهونه ِی مَنی    نَمیدونن تو اَز آسِمون مِیای    نِمیدونن کِه تو دِل نمیشکنی

 

این روزها که عطر تنها ای همه جا هست..

راهی نیست جز رفتن از .. .

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و سوم تیر 1387ساعت   توسط علی جهاندیده  | 

 

اَگِه دِلَم و گِرفتی و رَفتی هَر دَم     اَگِه عِشقِ منو گِرفتی دَستِه کَم

 

اَگه واسَه ات خوندَم با چشمای خِیس    واسه این بود کِه بفهمی جُز من عاشِقی نیست

 

اَگه  نگاه تو توی دلم  قُفل  نَمی کَرد    اَگه داشتن ِتو یه دَم مَنو دِیوونه کَرد

 

واسه این بود که بفهمی تو رو دوسِت دارَم  برای داشتنِت روی دُنیام  پا میذارَم

 

آخِه ببین دَردِ مَن  یکی دوتا نیستِش    نَبودی ببینی که اَز دوریت شُدِه خِیس چشم

 

برو بذار تنها بمیرَم  آروم آروم برو   حالا دیگه دیوارها هم حِفظن قِصه های تورو

 

اَشکهای من می ریخت گُونِه های من خیس بازی زمونه است این تقصیر تو نیست

 

کِه دِل من باید لِه بشه بشکَنِه        داد میزنم خُدا حَرفِ منو بشنوه

 

میخوای بری بُرو عِیب نَداره فدای سَرِت    اَگهِ غَم واَشکِ هَرشَب بَرای مَنِ

 

برو فدای سَرتِ منو بشکَن و برو       وَلی بدون اَز یاد نَمیبَرَم عِشقم و تو رو

 

تنها موندَم با یه چشمِه ی اَشک که جاریه        حالا برو هَر جا بگو که عِشق بَچه بازیه

 

اگه رَفتی و موندَم هنوز به پای تو    اََگِه تو دل نمیاد کَسی به جای تو

 

اگه قول دادَم بَعد ِتو من عاشِق نَشَم واسِه اِینه کِه واسِه تو فقط عاشِق مَنم

 

آره ِعاشِق منم و تو عِشق اَبدِی   منِ سادَه رو باش که فِکر کَردَم عِشقو بَلَدِی

 

رَفتی  ولی  بازم میگم تو پاکی مثِ آب    عشقم ببخش اگه نیست نا اِی به صِدام

 

تا اَز تو بخونم آخه بُغض گَلوم و بَست    اینو بدون عَلی هَنوزم یاد تو هَست

 

آخِه ببین دَردِ مَن  یکی دوتا نیستش    نبودی ببینی که از دوریت شده خیس چشم

 

برو بذار تنها بمیرم  آروم آروم برو حالا دیگه دیوارها هم حفظن قصه های تورو

 

تو مَنو جادو کَردی با اون چشمهای سِیاه    گفتی میخوای این مَسیر و با تو اِشتباه بیام؟؟

 

این اِشتباه نبود من اَسیرِت بودَم   تو آشنا بودِی بَرام و   مَن غریبت بودم

 

گفتی صَلاح اِینه کِه مَن باشَم دور اَز تو    بعد دِیدَن تو چشام شُده کور هَر دو

 

تو مثل ستارهِ های آسمون از مَن دور   اِینو بدون سِتاره ی من  بی تو نَدارِه اَصلاٌ نور

 

بدون وَقتی صِدات و مِیشنَوَم چشمام  تَر ِ   اَگهِ روزی دیدَمِت جَواب چشمام و نده

 

منو ببخش اَگهِ تو رو دوست داشَتَم زیاد     خُدا مَنو ببخَش اَگه دوست دَاشتَم بیاد

 

شاید بعداً بفهمی که گُفتَم هَمه ی دُنیامِی    واسه همیشه  خُداحافِظ هَم کِلاسی ِ  رویا اِی

 

آخِه ببین دَردِ مَن  یکی دوتا نیستِش    نَبودی ببینی که اَز دوریت شُدِه خِیس چشم...

 

 

این شعر یا ترانه رو نوشتم تا تقدیم کنم به                                                                                   

مهشید عزیزم که انگاری دلش نمیخواد من کنارش بمونم .                          علی جهاندیده                                                                    

+ نوشته شده در  یکشنبه شانزدهم تیر 1387ساعت   توسط علی جهاندیده  | 

خاطر خواه ..                                                                              

 

میخوام بخَرَم وَاسه تو هَمه دُنیا رو          تو هم واسَه ام بخَر یه کُت ِ جُردَنُ

 

دارَم میزنم حَرفِ حَق و  بی اِنصاف     آخهِ چقدر نازی اَل حَق و وَل اِنصا ف

 

من تو رو میخوام تا مال ِمَن شِی               تا  واسَه ات بمیرَم و  قاتِلَم  شِی

 

آخ   جیگرت و بُخورَم مَن یَواشَکِی              بابا خوشمَزه ای مثل لَواشَکی

 

هَر وقت با مَنی باعِث اِفتخاری       وَاسه ات میخرَم یه اِیرانسِل ِاِعتباری

 

خاطِرتُ و میخوام به هَر حال ختم کَلام   نمیخوام دِیگِه بگی عَلی بَسه بَرام

 

I’m so reject give my money                                                

 

بین هَمه دُختَرها تو نامبر وانی        1                                            

 

با تو زنده ِشُدَم بگو باز بمیر                       دل و دادم به تو نگو پَس بگیر

 

واسِه مَن شُدِی    عِشقُ  و  اُمید                   میرِسَم با تو مَن به  صُبح ِ سِپید

 

 

هَمِیشه بمون    پیشَم و  بدون                           زندِگِی بی تو باز مِیشه زندون

 

هَر شَب میبینه  عَلی عَکِس ِتو  خیلی دوست دارَم بدَ م    یه بوسَه اش به تو

 

مَن و تَرکَم نکُن     چون من  اِستِرسیَم     بَعد تو عمراٌ    به کسی  حِس  بدََم

 

هَمِه دُخترها بَدَن    علئٌ رَغم ِ تو      واسِه هَمین زیاد شُدِه    عَلاقه ام به تو

 

اِسم تو رو    رو  زَبونَم   زمزِمِه  کَردَم    بیا  پیشَم  تا من سِکتِه  نکَردَم 

 

وَقتِی اُومَدی پیشَم قلب و به مَن بسپار   

 

هِیچ وَقت نَبینَم خودَم  ومَن  قِسمَتِ میس کال  

 

بین ِهَمه دُخترا        کَردَم قُرعِه کِشی     تو بهتَرین شُدِی     آرهِ  نو بَر ِشِی

 

دورِی تو بَرام      آره ِخِیلی  سَختِه     من عاشِق ِتو شُدَم    آره ِ خِیلِی  وَقتِ

 

 

واسِه مَن شُدِی    عِشقُ  و  اُمید         میرِسَم با تو مَن به  صُبح ِ سِپید

 

هَمِیشه بمون    پیشَم و  بدون              زندِگِی بی تو باز مِیشه زندون

 

 

اِین شِعر رو تَقدِیم مِیکُنَم به           

دوستِ هُنَرمَند وَ عَزیزَم  M.Zand                                                                                

                                                                         »»» علی  جهان دیده «««

 

+ نوشته شده در  جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت   توسط علی جهاندیده  | 

          زندِگِی...                                                          

زِندِگِی دَر هَر نَفس   کُنون بَر مَن جَزاست

آخرِ آخرِ مَن بَد کَردِه اَم اِینَم سِزاست؟

زِ رُخِ اِین روزگارِ بِی مُحتوا

آری من تشنِه ام بَر یک نِگاه

آن نِگاه تنها باوَرِ مَن بَر زَمین

آن نگاهِ پُر زِاَشک ُ اَز جَبین

مَن نَفهمیدَم اَز نِگاهِ آخرَش

آن وداع ِتلخِ بی باوَرَش

مَن نَمیدانَم آخر دَر زَمین

بَر هَر مَکان هَر سَرزَمین

بَر کُدامِین سَنگ اِطمینان شَوَد

بَر کدامِین لحظِه خنده باوَر می شوَد

مَن دِیگر نایی ندارَم دَر سُخَن

زَخم خورده دِلم اَز جان و تن

مَن هَمی دانَم گویم تو را

بَر هِیچ لحظِه نتوان سِپُرد یادِ تو را

روزگاران چه سَریع مِیگذرَند

روزها چه هَمسان دَر سَفرَند

هیچ لحظِه نمی بیند دِگر

خنده بر لبهای من ای همسفر

    

خوشحال میشم نظر شما دوستان و بازدید کنند گان عزیز و                                                               

  در ارتباط با شعر فوق بشنوم( بشنوم )....                             علی  جهاندیده                                

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم تیر 1387ساعت   توسط علی جهاندیده  |